Coronavirus en opvang bij Doomijn. Meer informatie >

Mijn baby is zoek...

Wat hebben we genoten van het heerlijke weer de afgelopen tijd, echt lente! Het geeft ook weer nieuwe uitdagingen, namelijk met mijn baby. Die wil de hele dag doen wat haar broers ook doen en dat is buitenspelen.

Ik ren als een hysterische moeder door de tuin, want ze stopt ALLES in haar mond. Als ze gaat ‘buitenspelen’ eet ze dus konijnenkeutels, aarde, stenen, kevers, stokken en ga zo maar door. Daarbij  loopt ze nog niet, ze kruipt. En wie denkt dat dát te overzien is, heeft het mis. Ik was weer eens aan het multitasken: mijn kleuter zat éindelijk aan zijn schoolwerk (houden zo!), mijn peuter was in de weer met water en zand en mijn baby zat op het gras grassprietjes te ontdekken (inspectie stik-gevaar was natuurlijk uitvoerig gedaan). Álles onder controle dus. Ik besloot een snelle blik op mijn werktelefoon te werpen, want ook dat gaat door. Een fractie van een seconde later (althans, zo voelde het) keek ik op, mijn baby was weg!!

“Een fractie van een seconde later keek ik op, mijn baby was weg!!”
Thuisblijfmoeder

Ik vloog overeind en begon te zoeken. Het duurde nét iets te lang tot ik haar vond, dus de paniek sloeg lichtelijk toe. Je had mij een jaar geleden niet kunnen wijsmaken dat ik als thuiswerkende-schooljuf- huishoudster-moeder van een baby, peuter en kleuter in thuisquarantaine zou zitten en mijn baby zou kwijt raken in mijn eigen tuin. Ze kan toch niet ver zijn? Heb ik dan zo lang op mijn telefoon zitten lezen? Ik verwijt het mezelf dat ik alles tegelijk wil doen en zoek naarstig door.

Uiteindelijk vind ik haar in ons speelhuisje, welke naast haar op het gras stond (gelukkig, ze is niet door een roofvogel meegenomen!).  Vervolgens kijk ik op en zie dat mijn peuter zichzelf heeft overgoten met modder, heel fijn. Ik denk (of heb ik het geroepen?): “Kan ik dan niet heeeeel eventjes iets voor m’n werk doen?” Nee, dat kan niet is de conclusie.

"Hoe zorg ik goed voor iedereen inclusief mijzelf?’"
Thuisblijfmoeder

Ineens sta ik voor veel nieuwe keuzes. Alle verschillende rollen die ik nu vervul, spelen zich af onder één dak. Hoe doe ik dat? Waar liggen mijn prioriteiten? Waar liggen de grenzen? Hoe zorg ik goed voor iedereen inclusief mijzelf? Iets om goed over na te denken en alles in heroverweging te nemen. Hier neem ik vanavond de tijd voor, een nieuw plan. Ik leg mijn werktelefoon weg, klap de laptop dicht. Eén ding weet ik zeker: op deze manier doe ik het niet meer. Morgen weer een nieuwe kans.

Terug naar het overzicht