Coronavirus en opvang bij Doomijn. Meer informatie >

Opvoeddilemma #19: (on)gezond eten

Iedere dinsdag adviseert één van de pedagogisch experts van Doomijn Kinderopvang over een opvoeddilemma. Bij welk opvoeddilemma kun jij wat advies gebruiken? Gebruik het formulier op deze pagina om jouw dilemma in te sturen en wie weet zie je jouw dilemma binnenkort via dit blog en op social media verschijnen. We kregen de volgende vraag binnen: 

'Mijn zoon van drie jaar heeft nooit moeilijk gedaan met eten. Opeens weigert hij de laatste tijd vaak zijn eten. Soms met de lunch thuis en vaker het avondeten. Wat doe ik fout?'
Josien

Uitleg expert Doomijn Kinderopvang

Pedagogisch beleidsmedewerker Désirée Dobma geeft antwoord: Laat ik beginnen met zeggen dat je absoluut niks fout doet! Al begrijp ik wel waarom je dit zegt en hoe je je voelt. Je bent verantwoordelijk voor zijn leven en kleine/grote lijf en je wilt absoluut het beste voor je zoon. Je zoon heeft echter de leeftijd om zelf te gaan bepalen wat hij doet, en ook dàt is ontwikkelen en groeien! Wat je beschrijft over zijn kennismaking met vast voedsel klinkt erg mooi. Elk kind heeft verwonderkracht; is nieuwsgierig en staat open voor nieuwe ervaringen. Zo ook voor voedsel; al vrij snel raken kinderen gefascineerd door wat wij in onze mond stoppen. Dat willen zij ook en zo maken ze kennis met allerlei smaken. Dit heb je goed gedaan; veel smaken wennen pas en worden pas lekker, na meerdere keren proeven. Voor een baby/ dreumes is het daarnaast erg belangrijk zelf te mogen doen wat ze zelf kunnen. Kinderen zijn zo krachtig! Jouw zoon heeft dus zelf zijn eten mogen voelen, ruiken en proeven en dat draagt extra bij aan zijn (smaak)ontwikkeling.

Zoals gezegd is jouw peuterzoon nu met een andere ontwikkeling bezig, die waarschijnlijk los van eten staat. Een peuter leert dat hij een eigen wil heeft en dat hij over sommige zaken de volledige controle heeft; ik ben een eigen ik! Dat geldt bijvoorbeeld voor eten en drinken; hij kan zelf bepalen – of weigeren – wat er in zijn mond verdwijnt. Ken je het gezegde: alles wat je aandacht geeft, groeit? Dat is nou precies de verklaring voor wat je zegt: hoe meer ik ermee bezig ben, hoe meer hij weigert. Hierbij wat tips om het over een andere boeg te gooien. Aan jou de uitnodiging: Stap in de kinderwereld!

Goed voorbeeld doet goed volgen. Proef en probeer samen iets nieuws
Betrek je zoon bij het bereiden van eten en laat hem zelf met ideeën komen; op welk bordje doen we dit, wat doen we er nog meer door? Verwonder je over waar hij mee komt!
Leg een moestuin aan of plant wat kruiden. Dit maakt gezond eten een stuk interessanter
Ga eens picknicken in de woonkamer of aan samen aan de lage tafel eten
Als je er zelf kennis van hebt, kun je ook uitleg geven over waar een bepaalde vitamine goed voor is. Dat motiveert!
Blijf weg uit de negatieve sfeer en verbied het toetje niet (het calcium daarin is nodig voor sterke botten)
En geloof in de kracht van je kind: elke fase gaat voorbij en door de dag heen krijgt hij vast genoeg binnen

Succes, ik wens je veel gezellige maaltijden toe!