Coronavirus en opvang bij Doomijn. Meer informatie >

Pubermoeder

Na al die dagen thuis met de kinderen, met mijn werk, mijn huishouden en mijn eigen vermoeide hoofd moest ik er écht eventjes uit. De kinderen lagen gewassen en gestreken op bed, manlief keek een film op de bank en ik wilde real life contact met de buitenwereld.  De puber in mij kwam naar boven.

Ik appte een vriendin en sprak met haar af om ‘uit eten te gaan’. Zij reed in haar auto (zoals dat hoort in quarantainetijd) achter mij aan. Er was bijna niemand op straat, wat een stilte en rust! Ik reed een paar extra rondjes rond de rotonde, knipperde met mijn knipperlicht aan en uit, zwaaide uitbundig door mijn open raam naar mijn vriendin achter mij. De muziek dreunde uit mijn speakers, het was nu al een uitje.

“De muziek dreunde uit mijn speakers, het was nu al een uitje.”
Thuisblijfmoeder

Eenmaal aangekomen deden we onze bestelling bij de McDrive en parkeerden netjes in een parkeervak. We draaide onze ramen open en zaten, ieder in eigen auto, te genieten van ons diner. We kletsten er op los. Zó fijn om even wat dingen met elkaar te kunnen delen en (h)erkenning te vinden in waar je dagelijks tegenaan loopt.

Er waren duidelijk meer mensen met deze behoefte en dit plan, het parkeerterrein vulde zich met groepjes auto’s. Het was eigenlijk best knus.

"Straks komt de politie!!"
Thuisblijfmoeder

Het werd nog gezelliger toen de eerste restaurantbezoeker besloot om op de toeter van zijn auto te drukken. De tweede volgde, de derde... Even twijfelde ik, maar de puber in mij had toch al de overhand, dus ik drukte er enthousiast op los. Er klonk een orkest aan getoeter. Wat was dit leuk! Ik hoor mezelf  naar mijn vriendin schreeuwen: “Straks komt de politie!!”. Hardop lach ik om mezelf en wat deze bizarre tijd in mij los maakt. Na een poosje sterft het getoeter weg en hoor ik iedereen voor zichzelf nalachen en genieten van dit momentje samen.

Wat is verbinding met elkaar toch belangrijk en waardevol. Met een tevreden gevoel en een glimlach op mijn gezicht rijd ik terug naar huis. Klaar voor weer een nieuwe dag vol uitdagingen in mijn gezin, werk en al het andere wat op mijn pad zal komen.

Terug naar overzicht