Coronavirus en opvang bij Doomijn. Meer informatie >

Speeltuintocht

Het dagelijks weekendleven is, voor ons allemaal, behoorlijk veranderd! Oh, wat mis ik de bezoekjes, terrassen, eindeloos wandelen in het bos en samen een bezoekje brengen aan de veel te drukke stad... Tegenwoordig bestaat ons weekend uit verlaten-speeltuin-tochten.

Als je er vroeg in de ochtend of rond etenstijd op uit trekt, zijn de speeltuinen leeg. En dat is precies waar ik als ouder op dit moment zo blij van word! Voorheen dacht ik daar toch echt even iets anders over, want: hoe meer kinderen, hoe leuker voor kind en ouder. Dan waren ze wel een middagje zoet met z’n allen.

In een lege speeltuin kan ik nu op een bankje zitten zonder op te hoeven letten of ze niet te dichtbij elkaar komen of dat mijn knuffelige kleuterdochter niet de hele tijd wildvreemden vastpakt om ze een dikke pakkerd te geven. De oudste twee zoeken eindeloos naar een uitdagende klimboom, een hogere glijbaan of een andere noodzakelijke overtreffende trap. Lang kan ik niet hangen op het vermeende bankje, want een kleuter en twee pre-puberende kinderen tevreden houden, is een uitdaging.

“In een lege speeltuin kan ik nu op een bankje zitten zonder op te hoeven letten of ze niet te dichtbij elkaar komen.”
Thuisblijfmoeder

Dan heb ik nog niet eens gedacht aan het continu aanwezige volume dat onze kinderen produceren. Tjonge jonge, dat is immens (en hoofdpijnopwekkend)! Daarom is het plan om onze speeltuinenroute voortaan in andere wijken voor te zetten. Worden we minder snel herkend en kunnen ze even helemaal losgaan. En ja, dat geldt eigenlijk ook voor mijzelf. Hoe heerlijk is het om al galmend onder viaducten door te fietsen en tegemoetkomende mensen te verblijden met een leuk – door ons in canon gepresenteerd – liedje? Heerlijk toch!

Na zo’n tochtje met z’n allen keren we weer huiswaarts, waar onze maaltijd al op ons staat te wachten. Ook hier denken we over na: na de lunch mag één persoon beslissen wat we gaan eten. Dit natuurlijk aan de hand van de informatie die ze eerst uit de koelkast en kliekjes-la van de vriezer hebben opgedaan. Hier komen soms de meest creatieve maaltijden uit voort. Als me na zo’n weekend stiekem toch een gevoel van tevredenheid bekruipt, kan ik het mijzelf vergeven en trakteren op een avondje bankhangen.

Terug naar het overzicht